13:30 – 14:20 | auditorium
Ester Naomi Perquin in gesprek met Hans Claus
Aan voormalig gevangenisbewaarder Ela dringt zich, na jaren van vertellen over andermans leven achter tralies, een persoonlijker verhaal op. Over een vader en twee broers, de werkelijke omvang van een familiegeheim en haar neiging de werkelijkheid te vervormen. Het blijkt al snel ondoenlijk om het daarbij niet over daderschap te hebben – en wat mag ze eigenlijk ‘persoonlijk’ noemen? ‘Niet alles is van jou,’ zoals haar oudste broer zegt. ‘Dit gaat mij ook aan.’
In Tot alles in beweging komt, een poëtische roman over grenzen, geladen stiltes en herinneringen, schrijft Ester Naomi Perquin over een vrouwelijk hoofdpersonage dat vroeger in een gevangenis werkte. Het is een context die ze goed kent. Jaren geleden werkte ze immers zelf als gevangenisbewaarder om haar studie aan de Schrijversvakschool in Amsterdam te betalen. Vandaag kennen we haar van een oeuvre bestaande uit dichtbundels, korte verhalen, essays en columns. Perquin is sinds 2015 ook presentator van het VPRO-radioprogramma Nooit meer slapen, waarbij ze met verschillende gasten in gesprek gaat over hun leven en werk.
Voor de gelegenheid gaat Ester Naomi Perquin in gesprek met Hans Claus. Hij is een voormalige gevangenisdirecteur die hardop nadenkt over alternatieve formules voor het huidige systeem van detentie.
%20K4B2233%20(2).jpg)
Ester Naomi Perquin
auteur
Hans Claus
voormalige gevangenisdirecteur & oprichter VZW De Huizen
OVER:
Ester Naomi Perquin (1980) is dichter en schrijver en woont in Rotterdam. Ze debuteerde in 2007 met Servetten halfstok, waarvoor ze de debuutprijs Het Liegend Konijn ontving. Voor haar dichtbundels Celinspecties en Ongevraagd advies ontving ze onder meer de VSB Poëzieprijs en de Paul Snoek-poëzieprijs. Van 2017 tot 2018 was ze Dichter des Vaderlands. In 2027 zal zij het Poëzieweekgeschenk schrijven, en worden alle gedichten tot nu toe gebundeld: Kleren voor een lijf dat niet bestaat. Tot alles in beweging komt is haar debuutroman.
Hans Claus was tot 2024 directeur van de gevangenis van Oudenaarde en hij is oprichter van De Huizen vzw dat pleit voor een nieuw penitentiair paradigma waarbij gevangenissen worden vervangen door detentiehuizen.
Tot alles in beweging komt
Achteraf weet ik dat we het over de stilte hadden moeten hebben; hoe die precies verdeeld werd over de leden van dit gezin, over de familie, mensen die we niet eens kennen, die generaties eerder al keuzes maakten. Nooit hebben we het over de macht van de zwijger; praten over stilte is alsof je een zaklamp op een donker hoekje richt om de schaduw aan te wijzen.
Aan voormalig gevangenisbewaarder Ela dringt zich, na jaren van vertellen over andermans leven achter tralies, een persoonlijker verhaal op. Over een vader en twee broers, de werkelijke omvang van een familiegeheim en haar neiging de werkelijkheid te vervormen. Het blijkt al snel ondoenlijk om het daarbij niet over daderschap te hebben – en wat mag ze eigenlijk ‘persoonlijk’ noemen? ‘Niet alles is van jou,’ zoals haar oudste broer zegt. ‘Dit gaat mij ook aan.’