Voor Jaap Koeman zijn alle dagen hetzelfde. Het ritme van de koeien bepaalt, alleen het contract met Campina doet ertoe.

Tot Anne verschijnt en vader zegt dat er een kind moet komen om de toekomst van de boerderij veilig te stellen. Jaap knikt, zwijgend als altijd. Voor Anne biedt het moederschap de kans om te ontsnappen aan de klauwen van de god van honger. 

In de roman Koeman, een duizelingwekkende hervertelling van een klassieke mythe, broeit een vervreemdend verhaal over een kind dat nooit had mogen bestaan. Auteur Jan Wester is ook beeldhouwer: hij studeerde Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld  Academie en wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. 

 

Op het binnenplein van Permeke presenteert Wester een sculptuur die hem inspireerde tijdens het schrijven van zijn debuutroman. Het evoceert het leven van de melkkoe: hoe het dier wordt gereduceerd tot een machineonderdeel van de consumptietechnologie. Tegelijk bevat het verwijzingen naar een oudere, diervriendelijkere opvatting van het leven op de boerderij. Het is aanleiding voor een gesprek tussen Jan Wester en Anneleen Van Offel